P8160201.JPG
















SENS UNIC
În astă casă strâmtă mai e cineva:fantasmele ies dintr-o fotografie,o urmă-i uitată pe undeva,os curățat de carne vie.
Fiare vechi atârnă pe pereții de lut,securea rămasă înfiptă în lemn;întrebi și îți răspunde un mut,dar nu poți citi nici un semn.
Tavanul atârnă ca un tăvălug,trosnesc pașii cuiva pe podea,de parcă ar fi arși pe rugcei păcătoși de cândva.
Pleci, însă ochii-ți privesc înapoiși ești sigur că o să revii pe aici,pe drumul spre lumea de apoi,când lucrurile părea-vor mici.
ÚNICO SENTIDO
En esta casa pequeña hay alguien más:los fantasmas salen de una fotografía,un rastro perdido por alguna parte,hueso descuartizado de carne viva.
Viejas cadenas por las paredes de arcilla,un hacha quedó metida en la madera;preguntas y te contesta un mudo,pero no puedes leer sus signos.
El techo es como un rodillo colgante,suenan pasos extraños por el suelo,como si ardiesen en una hogueralos pecadores de antaño.
Te vas, pero tus ojos miran hacia atrásy estás seguro de que vas a volver aquí por el camino hacia otro mundo,cuando las cosas serán pequeñas.
SENTIT ÚNIC
En aquesta casa menuda encara hi ha algú:
els fantasmes ixen en una fotografia,
una empremta és oblidada en algun lloc,
os separat de carn viva.

Velles cadenes pengen dels murs de fang,
la destral resta immòbil en la fusta;
preguntes i et respon un mut,
però no pots llegir cap senyal.

El sostre penja com un corró,
cruixen els passos d’algú en el terra,
com si hagueren cremat en la foguera
els pecadors d’un altre temps.

Te’n vas, però els teus ulls miren enrere
i ets segur que tornaràs ací,
al camí cap al món de després,
quan les coses semblaran petites.

*traduït del romanés al català per PERE BESSÓ