Igor Ursenco, poeta moldavo (Şişcani, 1971). Liceo pedagógico, Călăraşi (1986-90); Facultad de Letras, USM, Chisinau (1990-95); Doctorado (1995-98), Catedra de Literatura Contemporanea, Universidad de Estado de Moldova (USM), Chisinau. Crítico literario, poeta, narrador, ensayista, autor de teatro, guionista, actor, traductor, catedrático de literatura contemporánea. Creador y animador de revistas y plataformas en la red de carácter científico, semiótico, crítico y literario. Su diversa obra y premios literarios pueden consultarse en la red. Aconsejo, por ejemplo, http://reteaualiterara.ning.com/profiles/blogs/george-roca-igor-ursenco-poet, junto a su web y facebook.
http://igorursenco.blogspot.com
http://facebook.com/igor.ursenco
igor.ursenco@gmail.com
“Procesul” (ku și fără) Kafca puteai fi
pe rînd: avocatul inutil al apărării
cadavrul optimist în propria persoană
procurorul cu peruca năclăită de procesele maraton de conștiință
și ucigașul
formal din culpă puteai fi oricînd: la tribunal
persoana suspectă de rezervă
martorul depresiv adesea și arma
confesivă a crimei puteai fi în paralel
așa cum ai fost
dintotdeauna: Divinitate heterotopică familiară
tuturor în același timp
cine alege poate fi recunoscut
imediat și condamnat cu siguranță
în final sentința zilei
e anulată cînd se furișează noaptea în trupul popîndarului
resemnat de credința ronțăită în contumacie
dar ș-atunci
cu multă multă multă
cruzime
și tăcere complice
“El procés” (amb i sense) Kafka
podies ser
successivament: l’advocat inútil de la defensa
el cadàver optimista en pròpia persona
el fiscal amb perruca greixinosa dels processos marató de consciència
i l’assassí
formalment culpable podies ser en qualsevol altre moment: al tribunal
persona sospitosa de caució
el testimoni depressiu sovint i arma
confessa del crim podies ser paral·lelament
així com ho fores
sempre: Divinitat heterotòpica familiar
per a tots en aquell mateix temps
qui tria poder ser reconegut
immediatament i condemnat amb seguretat
en final sentència del dia
i anul·lada quan s’escola la nit en el cos del Papa
resignat per la fe cruixida en contumàcia
però fins i tot aleshores
amb molta molta molta
crueltat
i silenci còmplice “El proceso” (kon y sin) Kafca
podías ser
uno tras otro: el abogado inútil de la defensa
el cadáver optimista en propia persona
el fiscal de peluca grasienta de los procesos maratón de conciencia
y el asesino
formalmente culpable podías ser en cualquier otro momento: en el tribunal
persona sospechosa de caución
el testigo depresivo a menudo y el arma
confesa del crimen podías ser paralelamente
tal como lo fuiste
siempre: Divinidad heterotópica familiar
para todos a la vez entonces
quien elige poder ser reconocido
inmediatamente y condenado con seguridad
en sentencia final del día
y anulada cuando se desliza la noche en el cuerpo del papa
resignado por la fe crujida en contumacia
pero aun entonces
con mucha mucha mucha
crueldad
y silencio cómplice