
o iarnă pentru fratele meu
mon amour, mon frère
o să zidesc o iarnă pentru tine
mă lipesc cu pieptul de zăpadă
şi pieptul meu e plat
şi feminitatea mea se spulberă ca un scrum!
în mijlocul inimii mele a crescut o stea
mă poţi îmbrăţişa ca pe un băiat tu eşti fratele meu de durere de moarte
nu de naştere nu de mamă nu de tată
ne ţinem de mână şi ţinându-ne de mână
mergem în faţa gropii noastre
noi suntem copiii de dimineaţă copiii de seară
copiii din miezul nopţii
unde ne sunt părinţii să ne spună
cine suntem noi de fapt
şi ce naiba căutăm în acest oraş
unde tot ce atingem se preface în corpuri fără speranţe
un hivern per al meu germà
mon amour, mon frère
bastiré un hivern per a tu
m’apegue amb el pit de neu
i el meu pit és pla
i la meua feminitat es fa pols com la cendra!
enmig del meu cor ha crescut una estrella
em pots abraçar com a un infant tu ets el meu germà de dolor de mort
no de naixement no de mare no de pare
ens tenim de la mà i tenint-nos de la mà
anem davant del nostre clot
nosaltres som fills del matí fills de la nit
fills de la mitjanit
on ens són els pares que ens diguen
qui som en realitat nosaltres
i què dimonis busquem en aquesta ciutat
on tot el que toquem es converteix en cossos sense esperances un invierno para mi hermano
mon amour, mon frère
levantaré un invierno para ti
me encolo con el pecho de nieve
y mi pecho es plano y mi feminidad se hace polvo como la ceniza!
en medio de mi corazón ha crecido una estrella
me puedes abraçar com a un niño tú eres mi hermano de dolor de muerte
no de nacimiento no de madre no de padre
nos cogemos de la mano y cogiéndonos de la manovamos ante nuestro hoyo
nosotros somos hijos de la mañana hijos de la nochehijos de la medianoche
dónde están los padres que nos digan
quiénes somos en realidad
y qué demonios buscamos en esta ciudad
donde todo lo que tocamos se convierte en cuerpos sin esperanza