Poem de leagăn pentru oamenii singuri

Sunt lângă tine, dragostea mea.
Fii fericit.
Eu nu te-am cunoscut. Tu nu m-ai cunoscut.
Copiii noştri nu se vor naşte.
Nu avem ce pierde.
Tandreţea ne-a însoţit mereu, pasiunea,
florile şi încântarea.
Suntem perechea eternă. Nu ai frică de moarte.
Dormi liniştit.
De mult ce ne-am iubit,
am mâncat pământ în prostie,
ne-am scrijelit obrajii şi ne-am zdrobit genunchii,
ţinând în frâu – capcane – dorinţele.
Acum am învins. Suntem legaţi
de-a pururi de-un aspru legământ –
nimeni niciodată să nu ştie
ce doar noi am aflat.
Tandreţea ne-a însoţit mereu, pasiunea,
florile şi încântarea.
Suntem perechea eternă. Nu ai frică de moarte.
Dormi liniştit.

Poema arrullo para los solitarios

Estoy cerca de ti, mi amor.Que seas feliz.Yo no te he conocido. Tú no me has conocido.Nuestros niños no van a nacer.No tenemos nada que perder.La ternura nos acompañó todo el tiempo, la pasión,las flores y el encantamiento.Somos la pareja eterna. Que no te asuste la muerte.Que duermas tranquilo.De tanto amor,hemos masticado la tierra como unos tontos,nos hemos rasgado las mejillas y nos hemos roto las rodillas,teniendo atrapados - en ratoneras - los deseos.Ahora hemos vencido. Estamos unidoshasta el final por un duro juramento -que nadie nunca tiene que saberlo que que nosotros hemos oído.La ternura siempre nos ha acompañado, la pasión,las flores y el encantamiento.Somos la pareja eterna. Que no te asuste la muerte.Que duermas tranquilo.